حرفهايي براي نگفتن

xa0انتهای پاییز، انتهای من و توست؟xa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0تو متولد تابستونی و من متولد زمستونxa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0......تو با من سردی و من با توxa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0.....سخته بدونم هستی اما نیستیxa0 xa0 xa0 xa0 xa0xa0آدم یه بارxa0بشکنه بهتر از اینه که ...

xa0 دست هایت را کمی محکم تر به جان من گره بزن در روزگاری که عاشقی جرم است بگذار در این ماندن های مقطعی کمی زندگی کنم کمی آسوده بخندم قبل از آنکه همه چیز به انتها, برسد, و نرسیدن همیشه پایان زندگی ام باشد ...

حرفهايي براي نگفتن link daily categ designجمعه سوم آذر ۱۳۹۶ - 21:0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 بودنت درد داشت xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 نبودنت هم xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 اما دردِ این کجا و دردِ آن کجا xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 طعم شان یکی نیست اما جنس شان یکی xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 همچون زخمی تازه، که با نمک بسوزانی اش xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 می رقصی و می پیچی و لال می شوی xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 دردِ ناتمام من xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 به امتدادِ بی نهایتِ دنیا xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 در جانِ من ادامه خواهی یاف...

link daily categ design جمعه پانزدهم اردیبهشت ۱۳۹۶ - 17:40 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0و من xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0بیقرار ترین ابرِ عاشقِ خاکستریِ بهارم xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0که دل دل می کند، تا اردیبهشت را ببوسد xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0دلش بی قرار است و تاب گفتن ندارد xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0به دنبال بهانه است xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0که یک آن، خود را رسوا...

link daily categ design جمعه بیست و دوم اردیبهشت ۱۳۹۶ - 20:37 سخت است ... که مادری را به دست پسرک 5 ساله اش بسپاری تا محافظش باشد در برابر آسیب های موجود کثیفی به نام مرد.... xa0 پ ن: حالا دلیل اندوه بی نهایت چشمانت را می فهمم ...

xa0 دلم می خواد بخوابم با اینکه برگه ها رو هنوز صحیح نکردم سایت گروه رو هنوز آپدیت نکردم حتی یه برگه از جزوه ها رو برای امتحان نخوندم برای ارائه روز دوشنبه آماده نیستم و نمایه کتاب رو هم نزدم چند وقتی هست دیگه حال و حوصله هیچی نیست ذهنم نگران اندرونه که بدجور به هم ریخته از غفلت 2 سال اخیر انگار میخواد تاوان بگیره .... دلم میخواد بخوابم xa0 ...

xa0 خسته ام... قدِ مرده ای که کفن پوشیده و دوست دارد در گور خود بیارامد خوشی های اندک نیز باید در کسری از ثانیه آتش بگیرد و خنده و آرامش از لبانت، از وجودت رخت بربندد وقتی همه چیز در هم می پیچد و هیچ سوی از این زندگیxa0 رنگ سامان به خود نمی گیرد من می مانم وxa0 حجمی از سرسام تنش های گاه و بی گاه این روزها که طعم شیرین زندگی خواسته ام کمی آرام، کمی شیرین.... پرتلاطم است و تلخ همچون شوکران.... خدایا اگر خفتن در گور برایت آسانتر است آن را برایم بخواه اگر شیرینِ زندگی، به یکون تو نزدیک است آن را هدی...

xa0 دوست نداشتن ات سخت ترین کار دنیاست وقتی که نور وجودت را سلول به سلول به جان ام تزریق کرده ای ترک مهرت درد دارد، درد دارد.... xa0 xa0...

xa0 گویی درد، یار ِجدا نشدنی من است لحظه ای آرامم و ... لحظه ای بی تابِ درد... گویی تابستان، چشم دیدن آرامشم را ندارد همه به مریضی رفت به درد، ناتوانی و اشک... .... شکر به هر لحظه ای که بر جانم می رود... اگر تو این گونه می پسندی، جانم پر درد .... xa0 xa0...